Agás algunha sinatura, o xornal Público é unha franquía de beatos ao servizo da partitocracia. Podían aforrarse a bandeira republicana de hoxe.
Eso tan ibérico, ao que Rafael Reig lle sacaba tanto partido, de “é indignante”, “oféndeme”, “protesto”, “aivá lo que ma llamao”, “ti máis”, “conculca os meus dereitos como cidadán dun estado democrático”, “terá novas do meu avogado”.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
abril
(23)
- A TVG tamén é imparcial
- G de Euskadi
- Os críticos saben do que falan (II)
- Os críticos saben do que falan
- O linchamento de Vincent Connare
- Trofeo real e divino
- A canción do cambio climático
- Tres homes con cabeza
- Algunha vantaxe ten cumprir anos
- A información que nos humilla un pouco máis ou menos
- A bandeira dun xornal
- A caveira da República fítanos
- Libro de autoaxuda para o Celta
- Umbral morrera antes
- Unha cuña publicitaria máis
- Cumprindo co medio ambiente
- Xamais te deixará tirado
- Programa electoral do Sr. Chinarro
- Nabucodonosor non foi ao psicólogo
- O barbas exquisito
- O importante é quen o fai
- Que os telexornais abandonen a política
- Estrea da semana
-
▼
abril
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário