Qué tipo fantástico, o Manquiña. O mesmo presta a súa imaxe para vender motoserras que para defender o decreto sobre a lingua. Contra o actor galego que interpreta nas películas, retrasado, bruto, morriñento, incompetente, a persoa teima en amosar un perfil ben distinto, un cidadán sen prexuízos preocupado pola persecución que sofre o castelán na nosa comunidade. Vendendo motoserras demostra a súa solidariedade con eso que algúns chamarán a Galicia eterna, mais a el nótaselle máis compracido na publicidade do novo centro comercial coruñés, Marineda City (qué bilingüismo harmónico).
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
abril
(23)
- A TVG tamén é imparcial
- G de Euskadi
- Os críticos saben do que falan (II)
- Os críticos saben do que falan
- O linchamento de Vincent Connare
- Trofeo real e divino
- A canción do cambio climático
- Tres homes con cabeza
- Algunha vantaxe ten cumprir anos
- A información que nos humilla un pouco máis ou menos
- A bandeira dun xornal
- A caveira da República fítanos
- Libro de autoaxuda para o Celta
- Umbral morrera antes
- Unha cuña publicitaria máis
- Cumprindo co medio ambiente
- Xamais te deixará tirado
- Programa electoral do Sr. Chinarro
- Nabucodonosor non foi ao psicólogo
- O barbas exquisito
- O importante é quen o fai
- Que os telexornais abandonen a política
- Estrea da semana
-
▼
abril
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário