G de Euskadi

As listas de Bildu están contaminadas, polo que deben ser im-pu-g-na-das. Impugnar é unha desas palabras que tanto lle gustan aos demócratas. Éncheselles a boca, entre o caramelo e o estropallo, e remarcan o g como se cuspiran, os repu(g)nates. Taxativamente, que tamén o escoitei hoxe non sei cantas veces.

Entre a teoría da contaminación e a teoría da contorna da contorna, que suman dúas teorías segundo os meus escolares cálculos e os cálculos dos demócratas, caray, qué coinsidensia, teriamos que agradecer a mesura dos maxistrados, porque se van ao libro acabamos todos presos. Eu mesmo, os luns pola noite, vou de ronda pola zona vella cun altofalante soltando soflamas proetarras; será que “El Tibio” me toma por un simple desequilibrado e así llo fai saber ás forzas da orde pública, deixádeo, deixádeo, que o pobre non vai a ningún lado, e leva razón porque no fondo non é culpa miña, foron as malas compañías, mamá, que me contaminaron, pregúntalle ao Tribunal Constitucional.

O goberno socialista impugnará, gggg, as listas en canto dispoñan de “base xurídica”, que é como dicir, segundo as miñas escolares letras, que se a xurisprudencia, ou yeah, non observa un delicto, a santa democracia... enviaralle un convite para que si o faga, e rápido, a ver que vai ser esto.

Eu son do PSOE e fágolle o traballo sucio ao PP, que me calumnia, pero non porque vaia contra os seus intereses, senón porque me levo tallada e o teatro, aínda o malo, réxese por normas inviolables. Seguimos no parvulario, mentras os demócratas sacan peito protector e velan por nós, que somos uns inscongscientes. Palabra de Xosé Luís Barreiro Rivas e Dolores de Cospedal.
_