Aproveito para soltar algo no descanso. O resultado non me importa o máis mínimo. Qué partidazo do Madrid, qué xeito de xogar ao fútbol. Qué valentes e verticais. Encántame o de verticais, que tanto o empregan, sobre todo aqueles aos que non lles vai o Barça. Impresionante, xa digo, o Madrid, agasallándolle á súa afección o mellor de si, unha entrega, unha demostración de recursos que reduce ao rival a un saco de boxeo descosido.
Segundo Fernando Vázquez tamén os barcelonistas saíron medorentos. Claro que si, é o mesmo mesmo plan. Critícalles que xogando a ida fóra da casa e sen Iniesta se coiden un pouco máis atrás. O Real Madrid é campión, vale.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
abril
(23)
- A TVG tamén é imparcial
- G de Euskadi
- Os críticos saben do que falan (II)
- Os críticos saben do que falan
- O linchamento de Vincent Connare
- Trofeo real e divino
- A canción do cambio climático
- Tres homes con cabeza
- Algunha vantaxe ten cumprir anos
- A información que nos humilla un pouco máis ou menos
- A bandeira dun xornal
- A caveira da República fítanos
- Libro de autoaxuda para o Celta
- Umbral morrera antes
- Unha cuña publicitaria máis
- Cumprindo co medio ambiente
- Xamais te deixará tirado
- Programa electoral do Sr. Chinarro
- Nabucodonosor non foi ao psicólogo
- O barbas exquisito
- O importante é quen o fai
- Que os telexornais abandonen a política
- Estrea da semana
-
▼
abril
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário