O traxe de don Xerar Ilusión arrasou o Día de Galicia. Saíu da trastenda, das compulsadas sombras do Pazo de Raxoi, co bastón de mando por diante, tentando as pedras da praza, falsas dende a acampada dos indignados, e con ricto desafiante, abano duns labios que pechaban o triste, o rexio e o asasino. O xilófono non se comparte. Os fotógrafos botáronse a el como se da princesa ou Carla Bruni se tratara. O Correo enarborouno como bandeira dun galeguismo non excluínte, o de Feijóo e Castelao (poden preguntarlle), o bo.
Nunha redacción sen eruditos dispostos, o xornal compostelán recorreu aos comentarios dos lectores en internet para certificar as súas teses galeguistas e, cunha pluralidade que o honra, citou tamén a un que criticaba a indumentaria por incorporar gravata e prescindir da faixa; sectario ou purista? Xulguen vostedes.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
julho
(27)
- A metamorfose foi un invento
- Non dixera que o deixaba porque estaba queimado?
- Myolastan
- Verbena de pao, a escala
- Santiago Auserón escribe sobre a crise da SGAE e o...
- Agora en cómodas monodoses
- Cómo deixar sen curro aos humoristas
- Qué farías se che saíra un fillo socialdemócrata?
- Habemus papam, carallo
- Unha democracia ben vestida
- Valentino Rossi pásase ao ciclismo
- Deixade a lápida feita
- Os whiskys contrariados
- Ameaza de consulta ás familias
- O bombo aínda non fixo declaracións
- Traxes laranxas que se moven
- O meu pai sostén que o saber non ocupa lugar
- Cegos de salchichas
- Subnormal imparte leccións de ética
- Oscar de area
- O PSOE vaise radicalizar
- Os da Nasa son uns ladróns
- Confiando en que o vendedor non lerá estas liñas
- Non terá outra personaxe
- Nokia non vende teléfonos
- Película da semana
- Don Xerar Ilusión en eBay
-
▼
julho
(27)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário