Verbena de pao, a escala

Confirmado: Vetusta Morla é un bo grupo para pijos.

Á mañá pasamos pola Quintana; estaban a recoller o escenario da noite anterior, quitando a publicidade dos 40 Principales. Foi premonitorio.

Maqueta dunha noite de verbena. Semellaba unha maqueta a Torre da Berenguela, cuberta de estadas para a súa rehabilitación baixo un ceo anos 80; lúa de madeira; luz acesa nunha cela do convento de San Paio, como se tornara pop a ánima dunha monxa de clausura. O grupo, parte da maqueta, bonecos articulados que funcionaran a pilas, co volume limitado, moi limitado; os de atrás, onde a escalinata, deberon escoitalo como se tocaran en Portonovo, que non se escoita nada!, mentras rapaces e non tan rapaces coreaban e bailaban e gravaban cos seus guapos móbiles as cancións despreocupadamente, porque deso se trata nun concerto destas características, suponse, e nós estabamos de máis, criticando o son, estrañando os altofalantes da casa ou o coche.

Así nos largamos.

Se foi unha imposición de don Xerar Ilusión ou é que os tipos xiran con tan decepcionantes decibelios pouco importa. Comprendín porqué receaba deles cando se deron a coñecer; non lles atopaba diferencia con Mecano ou Extremoduro.
_