Inda que a simetría poida mentir

Paso de estenderme porque esto semella a sección de necrolóxicas dun xornal en tempos de guerra sen cuartel. Sobran persoas autorizadas, ademais, para lembrar a Enrique Sierra, comezando polos irmáns Auserón, os seus compañeiros de Radio Futura. Deixo dúas ligazóns: a primeira é un texto ata agora inédito do propio guitarrista relatando como gravaron La Canción de Juan Perro, considerado o disco no que o grupo acadou a madurez mais tampouco entrarei no tema, a segunda é a reseña de rigor de Diego Manrique, un hispanista inglés especializado naquela guerra civil que perdemos cada día máis.

Esta mañá estiven co director do Proceso de Rexistro na zona vella. Tomámoslle un viño na súa memoria (case digo á súa saúde, me cago na patronal celestial dos riles), e contoume que mañá posiblemente colguen na súa cabeceira La estatua del jardín botánico. Ocorrésume complementalo coa cara b do single, Rompeolas.
_