Volve a noite da súa nai

Desintégrase na dor
pura de tan carnal
                                       como unha estrela
sosegada no seo a soga
de luces de culpa
                                    cabalgadura alucinada
transparente insomnio da entraña
para que erma chaqueta
o sangue unha etiqueta
que non atura o mar
                                            dos mariñeiros e poetas.
_