Porque Bebe é unha artista

Xa ten aparecido nesta bitácora o nome de Frank Black mais á fronte dos Pixies, esquivando a chumbada da súa carreira en solitario. Inclinado o seu eixo de flotación a sucesos paranormais, astronómicos e violentos, bagazo de talento dos Estados Unidos, non me gustaría telo de amigo nin de inimigo. Está como un caldeiro, si, e con todo fai o que chamariamos rock’n’roll normal, sen trampa e con moito xeito. Perdería parte da frescura e o humor do seu grupo; o tipo cumpre con puntualidade. A proba é esta canción, Roberto Cebola.

Lembreime del a propósito dunha entrevista de Diego Manrique a Bebe: será dunha beleza perturbadora (para o xornalista o é), terá un polbo de nove raxos, que dirían na Ría de Arousa, e será todo o “auténtico” que se queira: Un pokito de rocanrol é para partirse.
_