O deseño da famosa crise

Outra vez con Marxophone, a quen lles vou esixir algúns cartos por publicitalos en Vietnam. Nacho Vegas tamén edita neste silandeiro e educado lugre de piratas, un mini LP agora. Mantiven ou manteño unha opinión contradictoria cun asturiano que din practica canción de autor/rock. Leonard Cohen, Nick Cave, Dylan, Michi Panero. Cancións sempre longas, chámanlle cancións-río, a miúdo penso que se lle quitas a sintaxe non se sosteñen, quero dicir que non é tan onírico nin tan duro nin tan persoal, mais non hai outro.

O que me chamou a atención do seu novo traballo foi a portada, simple (evitemos o minimal, por favor), plana, marrón e negro, letras hacia abaixo (Bauer Bodoni: lembra que é home de letras non amaneirado), fiel presentadora do contido da caixa, con tinturas de urxencia social.

Nota: editaron o EP baixo licenza Creative Commons, facilitando a descarga nunha ligazón de Radio 3 que a min non me vai; si podo descargalo, con texto explicativo, as letras e a portada, 53 megas, que está moi ben para 6 cancións (da calidade do son fala o autor no texto explicativo), pero o iTunes non mas carga, será polo sistema, os interesados que proben.
_