Irène Jacob 19 anos despois

Supoño que para os que entenden de música esta peza é unha trangallada, obra dun intruso ao moderno servizo do cine “con pretensións artísticas”. Vale. Dende logo non é Bach, a quen lle aprecias que non é cursi nin sentimental nin grandilocuente. Pero a min gústame; onte ollei a película por segunda vez, 19 anos despois.

Non a confundan coa sintonía da UEFA e sigan co programa de Cineuropa, as boas accións e a megalomanía, tranquilos.
_