O pop dura tres minutos
Un vello coñecido da casa, Corcobado, e o de vello non vai por el. As lecturas multiplícanse, un xa non quere saber porqué lle ven esto ou o outro á cabeza. Non por medo, agora. Está ben así. As cancións son cacharros para usar en tres minutos, cando toca. Corcobado busca a sinxeleza e a humildade; é eso malo, pretencioso, hortera? Para Albert Pla e Robe Iniesta, que naceron sinxelos e humildes, si.
Hoxe entrevistaron a Iniesta, o de Extremoduro, ese párroco da xuventude auténtica e descontenta, en Carne Cruda. Unha entrevista au-tén-ti-ca, sabes, e sinxela. Que lle vaia ben nos seus negocios.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
agosto
(33)
- A coleta roubada do Tourmalet
- Haiku
- O futuro está deixándote atrás
- Mineiros atrapados para a televisión
- Irène Jacob 19 anos despois
- Benito Pérez Galdós ao aparato
- Himeneo
- Enfadouse don Andrés
- A canción de Camilo Torres
- Un improbable Camilo Torres
- Días de Essex
- Un histérico canto á amizade e o amor
- O Coronel Tapioca baixou á cidade
- Ensaio sobre os ollos de Lliso
- E Mesut Özil asinou a súa morte deportiva
- Atraco fóra de días
- Non quixo un negro en nómina
- Un inimigo co que non podería Robe Iniesta
- Haiku
- Explorador de causas frívolas
- O pop dura tres minutos
- A importancia de chamarse Julio Ruiz
- O rosario do presidente
- Edifican na illa de Madagascar
- Eles escribirán a túa Constitución
- O senador McCarthy tamén descansa en Compostela
- O corpo que respira (III)
- O corpo que respira (II)
- O corpo que respira
- Haiku
- O pregón do Apóstolo; crítica e vergoña
- Unha estatua ecuestre para Xurxo Borrazás
- O que non traballe non merece ser galego
-
▼
agosto
(33)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Um comentário:
Quedácheste coa mesma impresión ca min...
Que lle vaia ben cos seus bisnes.
Postar um comentário