O corpo que respira (II)

Respira o corpo, non eu. E eso que a min non me pasa nada (estou como un carballo, a non ser que vaia ao médico...). O, qué potito, qué guapo, qué profundo, qué ben podería quedar. Literatura; ata me lembro dunha frase de Carvalho, o detective de Montalbán: “El cuerpo hará lo que yo le diga”, algo así. Qué tipo, Manuel Vázquez Montalbán, un escritor mal valorado na súa dimensión, un nivel da ostia, sabías que pasara o seu e non se queixaba (nunca de si mesmo), non ía de víctima “con carácter retroactivo” (agora saltarán como leóns os intelectuais da esquerda insubornable dicindo que escribía en El País, que debería ter escrito en catalán ou en galego... paiasos).
_