Non quixo un negro en nómina

A autobiografía de Marc Almond é de 1999, un dato sen importancia porque el pasa polos anos como cando comenzou, coa súa enciclopedia. Non, non é un artista con pretensións; non se debate entre compracer a público ou a crítica, busca o seu longo ideal, inalterable, difícil, pracenteiro, doloroso, ecléctico (con perdón). Para que logo o craven como unha volvoreta noutra enciclopedia, a dos que saben, escribindo debaixo, nunha etiqueta: Icona Gay - Tainted Love (ideal para noites de desenfreo, absterse heteros).

Non conseguín o libro (aínda), pero sei que non será condescendiente e que estará guapo, con moita vida (saberían moitos rocketas desos que van asustando avoas o que son o sexo e as drogas, e non falemos de música) e unha escrita tan natural como esixente. De “The stars we are” extraio unha canción que non é a que cantaba con Gene Pitney, “Something’s gotten hold of my heart”, aínda que podía (eso é un número 1).


_