Eso é todo, unha frase groseira, o corpo de Manuel Fraga aínda non de todo frío. Se alguén quere comprender non ten máis que ler o artigo de Borrazás que transcribimos na entrada anterior (abonda se queren co primeiro parágrafo, uns segundos que seguen sendo uns segundos). Voaron os merlos que esta mañá pousaban como peixes raros no acuario municipal de tilos, que sempre queda ben algo así lírico-bucólico nos documentais e haxiografías.
Arranca o carrusel mediático xa; Javier Arenas xa tuiteou, Rosa Montero xa publicou a súa necrolóxica por riba das diferencias como non, un puxo Carrillo 1 - Fraga 0, outro que se ía sen ser xulgado, non pasa nada, morreu na cama, piedade.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2012
(198)
-
▼
janeiro
(27)
- Madrid organizará as olimpíadas do 20020
- O vórtice dos árbitros
- Sentencia imperial pequena
- Optimismo de curva bézier
- Así como soa: deseño e capitalismo
- A canción da heroína
- Reivindicación do teatro culé
- O veciño pándego
- Inventar a guillotina de películas
- Son irmáns e colegas
- Xustiza para Ezequiel ou algo así (II)
- Nós ao noso, criticar
- Algúns textos novos de Galeano
- Os Irmáns Dalton na súa prisión
- Non durmen nin se van por aí
- Quería darlle a razón a Xurxo Borrazás
- Isaac Díaz Pardo por Xurxo Borrazás: "Unha cuestió...
- Isaac Díaz Pardo por Manuel Rivas: "O segredo de I...
- Demostrado: un Kalashnikov é máis útil que o Mac e...
- A diminución do deserto
- O que o trasno tapa
- Sol de inverno de 1979
- Hora de trapichear con ósos vellos tenros
- Este domingo debería saír TODA GALICIA á rúa
- Había que metelo tamén con brasa verde
- Irase o xornal ao carallo?
- Antes eras razón de estado
-
▼
janeiro
(27)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário