O peche do xornal Público sobrevoa como un voitre con traxe de inspector de Facenda sobre as cabezas dos seus traballadores, que xa non cobraron a nómina de decembro. Crise estructural do xornalismo, alégase.
O malo son os 160 postos de traballo, 160 familias, porque como lector, se desaparece, tampouco o vou lamentar moito: nunca pasaron da crítica doada ao PP. Algo era, dende logo, e non era tóxico como El País e todas as cabeceiras da dereita, pero a algúns sempre nos deixaba insatisfeitos (sempre pedindo, sempre chorando).
Javier Ortiz morreu. A Reig botárono por perigoso alborotador de conciencias. O primeiro director, Escolar, semella estar ben montado. Quédanos o máis importante, saber onde iría Isaac Rosa.
E todo porque unha vez publicaron unha noticia na que falaban da discriminación que sufría o galego en Galicia.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2012
(198)
-
▼
janeiro
(27)
- Madrid organizará as olimpíadas do 20020
- O vórtice dos árbitros
- Sentencia imperial pequena
- Optimismo de curva bézier
- Así como soa: deseño e capitalismo
- A canción da heroína
- Reivindicación do teatro culé
- O veciño pándego
- Inventar a guillotina de películas
- Son irmáns e colegas
- Xustiza para Ezequiel ou algo así (II)
- Nós ao noso, criticar
- Algúns textos novos de Galeano
- Os Irmáns Dalton na súa prisión
- Non durmen nin se van por aí
- Quería darlle a razón a Xurxo Borrazás
- Isaac Díaz Pardo por Xurxo Borrazás: "Unha cuestió...
- Isaac Díaz Pardo por Manuel Rivas: "O segredo de I...
- Demostrado: un Kalashnikov é máis útil que o Mac e...
- A diminución do deserto
- O que o trasno tapa
- Sol de inverno de 1979
- Hora de trapichear con ósos vellos tenros
- Este domingo debería saír TODA GALICIA á rúa
- Había que metelo tamén con brasa verde
- Irase o xornal ao carallo?
- Antes eras razón de estado
-
▼
janeiro
(27)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Um comentário:
O que ninguén di (nin o propio xornal Público) é que debido ao "concurso de acreedores" os traballadores nin cobran o salario nin poden apuntarse ao paro.
Mexan por eles e teñen que dicir que chove.
Postar um comentário