Requisitos para un antidisturbios

Unha xornalista andaluza atopábase na Alameda a noite do 24 cando lle preguntou a unha señora por ónde ir para a Praza da Peixería Vella, cunha torpeza impropia da súa profesión: coa acreditación suspendida sobre as tetas e a carón dos antidisturbios que controlaban os excesos civís dun grupo de independentistas. Un deles, dos antidisturbios, non tivo máis remedio que agarrala dun brazo e reprendela: "Aquí no hay nada que se llame Pescadería Vella, se llama Pescadería Vieja. Tú, que eres de fuera, deberías saberlo. Corre, no vaya a ser que te demos unas hostias”.

A raíz do suceso un sector da opinión pública cargará contra estas forzas do Estado (en sentido figurado, claro), o que non me parece ben, porque estaban a facer o seu traballo; unha xornalista con fachenda de respecto hacia Galicia é un estorbo patético; eran os fastos en honor dun patrón de España.
_