Os uruguaios, cun equipiño modesto que se afixo en poucos días a sobrevivir miragrosamente, están pelexándolle o terceiro posto, manda carallo, a Alemaña, que era quen debía xogar a final con España (individual e colectivamente é moito máis equipo que Holanda; tanto se louva a Sneijder e a min non me gusta, e Robben só ten unha xogada). Se mañán se impón a normalidade e España proclámase campiona do mundo, o fojeteiro ben pode tirar un fojete por Uruguai, gañe ou perda, e outro por Alemaña.
Polo de agora van empatados a 2. Gozo do partido porque non se me perde nada nel, e cando os alemáns se soltan dá gusto velos. E inda por riba os outros saíron respondóns. En fin, a Mannschaft acaba de marcar o terceiro. Queda pouco.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
julho
(34)
- Non me sexas foraxido
- A publicidade en Galicia (extracto da Obra Magna d...
- Suceso
- Instruccións básicas para borrar unha culpa
- Requisitos para un antidisturbios
- Diálogo
- Se hai que palmala nun ascensor
- A frivolidade é cousa de asegurar a todo risco
- Antón está de viaxe (IX)
- Unha enquisa preto do Olimpo
- As insinceras enquisas
- Haiku
- Pegándolle á paella dende 1808
- Exemplo para ilustradores
- Quero cativeiro con Ingrid
- Os presos de conciencia escollen España
- A foto do mundial
- Gústame o fútbol tanto
- Gol de Iniesta
- Traballo de fanáticos
- Escaparate para necios
- Un partido sen interese
- Feijóo diante das bestas
- Standstill no teatro
- Tapa de polbo a precios berlineses
- Un punki no condado de Kent
- Premio á mellor cacheira de mamut
- Prédica e virtude
- Que se cumpra o protocolo
- A tormenta no cartel
- Óscar Mariné, deseñador
- E puido cascarlle seis
- The Lord be with you
- Amor no medio ambiente
-
▼
julho
(34)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário