Ao polbo ese do acuario de Oberhausen van mazalo como nunca se mazou un polbo. Non van abrandalo, van mazalo, van pulverizalo. A mesma chancelera ofrecerase, con luvas e látego de dominatrix. Non sairá unha tapa dos seus raxos; qué culpa terá el. Alemaña, a temible Mannschaft, renovada e histórica, goleadora, vertical, toque e fame e orde e forza, xogou como xogan todos contra España; intuíase un perigo, dende logo, e só recibiu un gol como puido non recibir ningún. Sería inxusto que pasara.
Segundo os que entenden de fútbol, España suponse que xogou ben os últimos dez minutos, pero voltemos ao polbo; non se pode traer para aquí, para as Rías Baixas? Os mariñeiros farían unha excepción con el, demostrando así o seu amor á patria.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
julho
(34)
- Non me sexas foraxido
- A publicidade en Galicia (extracto da Obra Magna d...
- Suceso
- Instruccións básicas para borrar unha culpa
- Requisitos para un antidisturbios
- Diálogo
- Se hai que palmala nun ascensor
- A frivolidade é cousa de asegurar a todo risco
- Antón está de viaxe (IX)
- Unha enquisa preto do Olimpo
- As insinceras enquisas
- Haiku
- Pegándolle á paella dende 1808
- Exemplo para ilustradores
- Quero cativeiro con Ingrid
- Os presos de conciencia escollen España
- A foto do mundial
- Gústame o fútbol tanto
- Gol de Iniesta
- Traballo de fanáticos
- Escaparate para necios
- Un partido sen interese
- Feijóo diante das bestas
- Standstill no teatro
- Tapa de polbo a precios berlineses
- Un punki no condado de Kent
- Premio á mellor cacheira de mamut
- Prédica e virtude
- Que se cumpra o protocolo
- A tormenta no cartel
- Óscar Mariné, deseñador
- E puido cascarlle seis
- The Lord be with you
- Amor no medio ambiente
-
▼
julho
(34)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário